Fake Empire
Turn the light out say goodnightno thinking for a little while
lets not try to figure out everything at once
It’s hard to keep track of you falling through the sky
we’re half-awake in a fake empire
Comments [0]
Comments [0]
Goede voornemens: versie 2010.
For what it's worth, dit jaar gratis en voor niets ongeveer in volgorde van tijd/belangrijkheid:
Comments [0]
Een echt structurele oplossing voor deze nefaste evolutie is niet een vereniging van mediagebruikers, waarvoor Luc Huyse pleit, maar wel een krachtiger greep van journalisten op de nieuwsproductie.(...)
Het redactiestatuut wordt al decennia door journalistenverenigingen in binnen- en buitenland gepropageerd als het middel bij uitstek om journalisten onafhankelijkheid te garanderen. Dergelijk statuut omschrijft de identiteit van de krant en de rechten, plichten, bevoegdheden van en verhoudingen tussen redactie, hoofdredactie en directie. Momenteel is het statuut decretaal verplicht voor radio- en tv-omroepen, ook de commerci. Deze decretale bepaling blijft vooralsnog dode letter, want het bestaat hier nog maar enkel bij de VRT. Ook voor de gedrukte media dient een decretale verplichting te worden ingevoerd. Wat de Vlaamse kranten betreft, hebben enkel De Morgen en De Tijd een redactiestatuut. De inhoud van het statuut moet ook scherper gesteld worden om het gewicht van de redactionele beslissingen helemaal bij de redactie te leggen. Mediaminister Ingrid Lieten lijkt op dat vlak een bondgenoot. In haar beleidsbrief kondigt ze aan de Vlaamse overheidssteun aan de geschreven pers %u201Cuitdrukkelijk te gaan koppelen aan voorwaarden die de kwaliteit en redactionele onafhankelijkheid verhogen%u201D.
De VVJ wil wel dat de media weer gezond worden, maar wil eerst eens zien wat minister Lieten van plan is. Wachten op wat de politiek beslist dus. Zou het niet beter omgekeerd zijn, zelf iets voorstellen en zien wat Lieten er van vindt?
Comments [0]
Er bestaat een verkeerd beeld over het Heilige land, vindt Israël. En wie zijn daar de schuld van? Natuurlijk, wij, de buitenlandse journalisten.
Conny Mus blogt (nogal eenzijdig) over een allegedly misleidende campagne van Israël om buitenlandse journalisten in een slecht daglicht te stellen. Enkele bedenkingen:
- door zijn eenzijdigheid bevestigt hij enerzijds het punt van Israël, maar toont hij ook duidelijk aan hoe wij (of toch: ik) als buitenlandse mediagebruikers gewend zijn om binnen een bepaald denkkader te redeneren over Israël. Hij noemt een hoop cliché's (het reeksje: "gewoon door bouwen, oorlogen starten, huizen vernietigen, ...") waarbij ik telkens dacht: "Oh ja, zo waar en zo schandalig". Tegelijkertijd komt het besef dat het echt wel geen volledige waarheden kunnen zijn, net door zijn eenzijdigheid die meteen een kritische blik oproept.
- in de comments wordt hij zwaar onder vuur genomen door pro-Israël-mensen die grosso modo dezelfde fout begaan: alle schuld op de Palestijnen schuiven i.p.v. op Israël. Ze halen zijn, maar even goed hun eigen betoog onderuit. Zeker wanneer bvb Drupken1969 alles probeert te herleiden tot een rechts-links-tegenstelling.
- alles bij mekaar beschouwt blijft Mus wel een punt hebben natuurlijk. Hij geeft selectieve feiten maar het blijven feiten, in welk kader je ze ook plaatst. Er is een oorlog in het Midden-Oosten en Israël heeft daar schuld aan. Zeggen dat dat een verkeerd beeld is, door journalisten gevormd, is nonsens. Een onvolledig beeld, dat wel, maar met een grond van niet te ontkennen waarheid. Daartegen staat dat het even goed nonsens is om de Palestijnen enkel af te doen als arme onderdrukte lieverdjes. Dat doet Mus dan ook niet.
- je kan een lans breken voor het artikel door te zeggen dat Mus enkel wilde ingaan op de schuld van Israël omdat hij niet te ver wilde uitbreiden in nuances. In mijn ogen had hij dat dan beter vermeld, in elk geval is het geen goeie journalistiek.
- wat er ultiem aangetoond wordt is de noodzaak om verschillende stemmen aan bod te laten komen, en het nut van commentaren op een website.
Comments [0]
We journalism/new media nerds like to think of ourselves as being pretty open, but we can be a bit clannish at times: We close ranks to defend a few core principles, we have our own hierarchy of gurus and we use our own set of words and phrases. (...)
Consider this your dictionary for those phrases. If you%u2019ve got any more suggestions, by all means, let me know in the comments. This guide is very expandable. (And if you have a correction, please let me know, too.)
Comments [0]
Democratische media zien twee verschillende redacteurs op twee verschillende redacties die op hetzelfde onderwerp werken niet als overbodige kosten, maar als een noodzakelijke investering in een diversiteit van perspectieven op nieuws. De macht presenteert immers enkel haar propaganda op een zilveren schaaltje aan de media, niet de waarheid. Om daar achter te komen, hebben journalisten tijd en een fatsoenlijke opdracht nodig. En de stimulans van onderlinge concurrentie.
Comments [0]
We schrijven al weer diep in februari, en bovenaan het TODO-lijstje prijkt nog steeds "Evaluatie en goede voornemens bloggen". Het wordt een traditie, dit zo lang uitstellen. Wie al een paar jaar volgt ziet er vast al een patroon in. Achja... ;-)
Maar goed, genoeg getalmd! Hier volgen onverwijld 2009 in puntjes en de evaluatie van de goede voornemens.
2009 kickte ass, en wel om volgende redenen:
Het was echter niet allemaal rozengeur en maneschijn.
Ok, de puntjes van vorig jaar dan:
Comments [1]
Hier is een politiek-mediatiek complex aan het werk - ik verzin de term naar analogie met het militair-industrieel complex waar de Amerikaanse president Eisenhower voor waarschuwde. Dat complex van publieke en politieke aandacht, zoals het zichtbaar wordt in de media, is blijkbaar niet in staat om meer dan één onderwerp tegelijk te behappen.
Tot multitasking, het vermogen om de prioriteiten te spreiden en met meerdere taken tegelijk bezig te zijn, is het niet bereid. Dat politiek-mediatieke complex lijdt integendeel aan een soort ADHD: het focust zich kortstondig en monomaan op één aandachtspunt en doet dat impulsief en hyperactief.
Mark Reynebeau does it again.
Comments [0]

Exqi Intro s*ckt nu al zo hard als een baggerschip, en nu wil Fehervari nog een zender beginnen. Wat zei de mediaminister ook weer?
Comments [0]
(...) Bovendien was een van de verantwoordelijken voor het milieueffectenrapport (MER, een onderdeel van het GRUP) ook betrokken bij een dochteronderneming van bouwheer BAM (belangenvermenging). (...)
Zo zo De Standaard. Dus milieueffectenrapport wordt als MER afgekort, en BAM is voluit belangenvermenging. Mooi is dat.
Comments [0]